Against Modern Football!

NOT - Een verzoekje van ons aller Gravehound: of ik wel eens had gehoord van Against Modern Football? Aber naturlich nicht....Kijk, IndeHekken ken ik wel. Lekkere nostalgie, toen voetbal nog voetbal was zeg maar. En toen je nog voor acht guldens een staanplaats had in Galgenwaard (FC Utrecht - Dynamo Kiev); NOT was erbij als klein broekie....dus na de break alles over Against Modern Football!

Tegen het Moderne Voetbal, of “Against Modern Football”, is langzamerhand een Europese beweging geworden van ongeorganiseerde supporters, die in het verweer komen tegen de afbraak van het voetbalspel. In het hedendaagse voetbal gaat niet meer om eer voor je club of de gezelligheid, het gaat om de keiharde pingels en overregulatie en betutteling door overheden en de voetbalbonden. Commerciële belangen, geld en (schijn)veiligheid regeren het voetbal, en dat is iets wat van laag naar hoog duidelijk wordt.

Twee van de zaken die het meeste invloed hebben op de teloorgang van het voetbal zijn geld en commerciële belangen. Op zich is geld in het voetbal niet erg, in het professionele voetbal zijn geld en commercie juist nodig als middel. Maar dan wel in balans, want als geld en commercie veranderen in een doel, in plaats van een middel, is er iets goed mis.
Het meest treffende voorbeeld van deze commerciële doorgeslagen belangen vind ik nog steeds de bestraffing van “het shirtje uit na het scoren van een doelpunt” van een speler. Sinds het EK 2004 krijgt een speler, nadat hij een doelpunt heeft gescoord en van blijdschap zijn shirt uitdoet, een gele kaart. “Het tegengaan van de vervuiling van het spel” en “om tijdrekken tegen te gaan” zijn de officiële redenen. De regel is echter door de hoogste voetbalbonden in het leven geroepen, nadat enkele grote bedrijven zich beklaagden dat hun productnaam niet meer zichtbaar in beeld was. De camera’s staan namelijk na het scoren van een doelpunt op die speler gericht en betere exposure kun je als bedrijf niet hebben.

Maar er is veel meer. Zo worden wedstrijden op onmogelijke tijdstippen gespeeld om de commerciële zenders te pleasen, zijn exorbitante transfersommen en salarissen aan de orde van de dag en zijn de ticketprijzen voor Jan Modaal te hoog geworden. Ook in de top van het voetbal is het qua zelfverrijking en belangenverstrengeling niet anders, gezien de zeer sterke aanwijzingen van corruptie binnen de FIFA, UEFA en sommige onderliggende bonden.
Daarnaast leggen veel overheden allerlei regels op die hun doel voorbij schieten. Denk aan de vele onterechte buscombi’s en het generiek criminaliseren van de voetbalfan. Maar ook het in stand houden van de negatieve publiciteit rondom de voetbalsupporter, de politie die over de grenzen van het toelaatbare gaat, het niet respecteren van de rechten van een mens en het in stand houden van de negativiteit rondom de voetbalfan (door de media en de overheden), doet geen goed aan de positie van de voetbalfan. De gemiddelde, -niet goed geïnformeerde- Nederlander scheert alle fans als “hooligans” over een kam en juicht draconische maatregelen helaas toe.

De toekomst voorspelt niet veel goeds met deze ontwikkelingen. Het voetbal is als het icoon van de Westerse massaconsumptiemaatschappij geworden. De droom van de bobo’s en de paarse broeken komt uit; de stadions zijn hooguit gevuld met toeschouwers die zitten, die flink wat geld te spenderen hebben, braaf de klappertjes van de club gebruiken en wars zijn van het tonen en uiten van emotie. Uitsupporters zijn verbannen of zit in kooien, waar de uitfans uit angst braaf hun mond houden, bang om een stadionverbod voor opruiing te krijgen. Het voetbal kijken doe je niet meer lekker in het weekend, maar op de meest onmogelijke tijdstippen ter belang van de commerciële zenders.

Gelukkig is er een groeiende groep voetbalfans die zich steeds meer openlijk tegen deze onzin gaan terzetten en die begrijpen dat deze zaken moeten stoppen. Op het moment van schrijven is het nog ongeorganiseerd, maar daar lijkt ook een kentering in te komen.